Aanbesteden: Wat - Hoe? | Aanbesteder moet feitelijke grondslag voor intrekking aantonen
Het nodeloos en zonder goede onderbouwing intrekken van een aanbesteding, is onrechtmatig. Aanbesteders moeten steeds kunnen onderbouwen dat de redenen voor de intrekking feitelijk kloppen.
Een aanbesteder wenste een nationale niet-openbare aanbesteding voor de renovatie van het hoofdkantoor in te trekken. De reden daarvoor: de ingediende prijzen overschreden de opdrachtwaarde dermate "dat er onvoldoende financiële middelen beschikbaar zijn". De aanbesteder meent dat zij de ingediende prijzen dus niet kan betalen.
Hoewel een aanbesteder een aanbesteding mag intrekken, om alle goede redenen en de drempel daarvoor niet hoog is, moet de aanbesteder wel aantonen dat de gegeven reden "juist is" en "dat er een feitelijke grondslag" voor is, zo oordeelt de voorzieningenrechter. Met andere woorden: de aanbesteder moet wel steeds kunnen laten zien dat wat hij noemt als reden, daadwerkelijk klopt.
De voorzieningenrechter oordeelt dat de aanbesteder hierin niet slaagt. Voor de gegeven reden is niet relevant hoeveel geld de aanbesteder wil uitgeven, of dat de opdracht met publieke middelen moet worden betaald. Het gaat erom dat de aanbesteder moet aantonen dat het geld niet beschikbaar is.
Gevolg is dat de genoemde reden voor de intrekking niet juist is en dat het de aanbesteder wordt verboden om om die reden de aanbesteding in te trekken.
Het intrekken van een aanbesteding is niet ingewikkeld, er hoeven geen bijzondere redenen voor worden gegeven en in de meeste gevallen wordt de intrekking niet verboden. Dit lijkt daarmee een zeldzaam vonnis. Mijns inziens brengt het echter niets nieuws voor het juridisch kader. Immers, ook eerder mocht en moest van een aanbesteder wel verwacht worden dat hij uitsluitend redenen aan de intrekking ten grondslag legt die kloppen en waarvoor een feitelijke grondslag bestaat.
Wel nieuw lijkt te zijn dat de voorzieningenrechter de intrekkingsbeslissing vol(ler) toetst. In eerdere rechtspraak leek ook een intrekkingsbeslissing slechts marginaal te worden getoetst. Mijns inziens is een volle toetsing logischer en doet het meer recht aan de positie van de inschrijver(s). De drempel voor een rechtmatige intrekking is - logischerwijs - immers laag, dan verdient een inschrijver het dat die beslissing ook in diens volle omvang wordt getoetst door de rechter. Zelfs dat de aanbesteder (actief) aan de rechter toont dat de redenen kloppen. Hopelijk krijgt het vonnis navolging.
Het besproken vonnis: ECLI:NL:RBMNE:2026:4241
Het Croce Amica-arrest waarin de basis voor het intrekken van aanbesteding is uiteengezet: CELEX 62013CJ0440