Zoeken

Een bestemmingsplan maakt tot 54 zelfstandige woningen mogelijk, maar de planregels sluiten daarbij bijzondere woonvormen (zoals woningen met zorg en begeleiding) expliciet uit. De houdbaarheid van die uitsluiting lag in de uitspraak van 2 september 2026 (ECLI:NL:RVS:2026:5143) voor aan de Afdeling bestuursrechtspraak.

De Europese Commissie heeft 9 september 2026 de tekst van een nieuwe Aanbestedingsverordening gepubliceerd. Een van de opvallende wijzigingen ten opzichte van de huidige regelgeving uit de Richtlijnen is dat kwaliteit een verplichte minimumrol krijgt bij de gunning van overheidsopdrachten. Als uitgangspunt geldt dat kwaliteitscriteria ten minste 30% van het totale puntenaantal moeten uitmaken. Voor zogeheten arbeidsintensieve opdrachten is dit percentage zelfs minimaal 50%. Onder arbeidsintensieve opdrachten worden opdrachten verstaan waarbij de kosten van arbeid normaal gesproken ten minste 50% van de totale contractwaarde bedragen.

De Europese Commissie heeft op 9 september 2026 het voorstel voor de zogeheten Regulation on Public Procurement gepubliceerd. Dit voorstel vervangt de drie bestaande aanbestedingsrichtlijnen uit 2014 door één rechtstreeks toepasselijke verordening. Voor cateringdienstverleners bevat het voorstel een opvallende regeling: zij vallen onder een bijzondere procedure die een volledige openbare aanbesteding overbodig maakt. Wat houdt die procedure in, wat verandert er in de praktijk, en wat betekent dit voor uw organisatie?

Op 21 april 2026 keurde de Europese Commissie de inschrijving van een consortium in de aanbesteding voor de Lissabonse metrolijn voorwaardelijk goed (zaak FSP.103117). Aan die goedkeuring was verbonden dat de inschrijver zichzelf ertoe verplichtte het Chinese CRRC als onderaannemer te vervangen door de Poolse fabrikant PESA. Het is de eerste zaak in aanbestedingen onder de Foreign Subsidies Regulation (FSR) die is afgerond met toezeggingen. De zaak betreft een metrolijn, en daarmee het type opdracht dat ook in Nederland onder deel 3 van de Aanbestedingswet wordt geplaatst.

ICT-opdrachten leiden in de praktijk vaak tot afhankelijkheid van één leverancier. Aanbestedende diensten beroepen zich dan op de onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking. De Europese Commissie heeft dit fenomeen nu expliciet geadresseerd in het voorstel voor een nieuwe Europese aanbestedingsverordening.

Op 25 augustus 2026 heeft de rechtbank Midden-Nederland een opmerkelijke uitspraak gedaan in een zaak omtrent een gebonden beschikking, waarin de rechtbank het gesloten systeem van de gebonden beschikking doorbreekt.¹

Een aannemer wordt tijdens de uitvoering van een meerjarig infrastructuurcontract onherroepelijk veroordeeld voor omkoping. Mag de aanbestedende dienst het contract voortzetten? Moet zij het beëindigen? Onder het huidige aanbestedingsrecht ligt het antwoord op deze vragen verspreid besloten in zowel Europees als nationaal recht. Het voorstel voor een Europese aanbestedingsverordening, dat de Commissie op 9 september 2026 publiceerde, beoogt daar meer uniformiteit in te brengen.

Het voorstel vervangt de drie huidige aanbestedingsrichtlijnen uit 2014 door één rechtstreeks toepasselijke verordening. Wie het voorstel onder de loep neemt, blijft al snel hangen bij hoofdstuk 4, dat regels stelt over de uitvoering van overheidsopdrachten. De focus verschuift daarmee van rechtmatig gunnen naar rechtmatig uitvoeren.

Bedrijven willen vaak een rechtsoordeel krijgen of een bepaalde activiteit is toegestaan. Zo’n oordeel voorkomt mogelijke handhaving en schade achteraf. Soms proberen bedrijven via een (uitgelokt) handhavingsbesluit rechtszekerheid te krijgen. Kan een bedrijf met succes om handhaving tegen zichzelf verzoeken?

De Europese Commissie heeft een voorstel gepubliceerd voor een nieuwe verordening op het gebied van publieke inkoop (COM(2026) 590). Anders dan de huidige Europese aanbestedingsrichtlijnen bevat een verordening rechtstreeks toepasselijke regels die in alle lidstaten gelden. Dit kan leiden tot wijzigingen voor zowel aanbestedende diensten als ondernemers.

Een bouwgeschil draait zelden alleen om het bouwrecht en de contractuele vragen die daarbij horen. Achter elke aannemingsovereenkomst schuilt ook een vennootschapsstructuur: een project-BV, een SPV, een combinatie of een holdingmaatschappij. Ines Blomsma, advocaat bij Brackmann, richt zich op de vraag die pas zichtbaar wordt als je verder kijkt dan het contract: wie kun je aanspreken, en hoe dwing je dat af? Dat doet zij vooral op het snijvlak van bouwrecht en ondernemingsrecht.

In offshore-constructies en scheepsbouw kunnen millimeters het verschil maken tussen een werkend eindproduct en een kostbare patstelling. Dat ondervond een aannemer toen de opdrachtgever de overeenkomst voor de bouw van zeven frames voor scheepslieren buitengerechtelijk ontbond wegens overschrijding van maattoleranties. De zaak bereikte de Hoge Raad. A-G Drijber concludeerde op 11 september 2026 tot verwerping van het cassatieberoep en geeft daarmee de praktijk een herinnering aan de structuur van art. 6:265 BW.

Afvalbedrijven zijn vaak verbaast dat bij overtreding van milieuwetgeving of vergunningvoorschriften zowel bestuursrechtelijk als strafrechtelijk wordt gehandhaafd. De verbazing slaat meestal over in verontwaardiging als de directeur of medewerkers in persoon zelf ook strafrechtelijk kunnen worden vervolgd.

Aan het afvalstoffenrecht valt niet te ontkomen. Ook niet voor wie in een verpleegtehuis woont.

Drie keer eerder werd de milieuvergunning voor de afvalverwerker Dusseldorp in Midwolde door de Raad van State vernietigd. Dan denk je dat het leergeld is betaald en de vierde vergunning stand zal houden. Het tegendeel is het geval.

Iedereen kan zienswijzen indienen tegen een ontwerpbesluit tot het verlenen van een omgevingsvergunning voor milieu. Maar tegen de uiteindelijk verleende milieuvergunning kunnen alleen belanghebbenden in (hoger) beroep gaan. Juist die groep lijkt een steeds nauwere definitie te krijgen.

Een onjuiste uitspraak in een beroep tegen een omgevingsvergunning, is natuurlijk pijnlijk. Maar helemaal vervelend wordt het wanneer het proces om dat in hoger beroep te herstellen, tijd- en geldrovend is. Het overkwam een afvalbedrijf in Son en Breugel.

Afvalstoffen mogen slechts worden vervoerd met een juist ingevulde begeleidingsbrief. Dat geldt ook bij het inzamelen en transporteren van afvalstoffen in het kader van route-inzameling. Dat is het op verschillende locaties inzamelen van soortgelijke afvalstoffen om deze afvalstroom af te leveren bij de eindverwerker. Het doel van de begeleidingsbrief is het houden van toezicht op afvalstromen. Steeds moet inzichtelijk zijn waar afvalstoffen vandaan komen, wat de aard ervan is, wanneer en door wie de afvalstoffen worden vervoerd en waar deze worden verwerkt. Met andere woorden: dit (administratieve) afvalstoffenrecht is erop gericht de afvalstoffenketen inzichtelijk en gesloten te houden.

Voor het vervoer van afvalstoffen, ook tijdens route-inzameling, is een correct ingevulde begeleidingsbrief nodig. Maar wat als de ingezamelde afvalstoffen tijdelijk geparkeerd worden? Of dan dezelfde begeleidingsbrief gebruikt kan worden, daar waren politierechter en gerechtshof het niet over eens.

Menig gemeente zet afvalcontainers in die alleen met een pas geopend kunnen worden. Wanneer daarmee persoonsgegevens, zoals adressen, geregistreerd worden, is het echter oppassen geblazen. Dat mag namelijk niet zonder noodzaak.

Er bestaan maar twee manieren om afval te verwerken. Je kunt het nuttig toepassen of je kunt het verwijderen. Bij nuttige toepassing zijn er mogelijkheden voor uitvoer en gelden er uitzonderingen op de vergunningplicht voor inrichtingen. Een verwerker kan er groot belang bij hebben dat de bedrijfsactiviteiten (alsnog) worden aangemerkt als nuttige toepassing.